Apart gezet als volk van priesters en koningen

We zagen al hoe lastig het is om loslopende slaven in de woestijn te regeren. Maar God ziet geen lastig en hardnekkig volk, Hij ziet iets heel anders: Israël wordt voor een bijzondere taak apart gezet.

leider zijnDeze week lezen we Tiehjoe-lie: ‘Jij zal zijn’. God kijkt niet naar de enorme klaagzangen en ruzies die de Israëlieten met elkaar weten op te zetten. Hij  ziet hoe zij ooit in de toekomst zullen zijn, een volk van koningen en priesters. Apart gezet om te heersen met Hem.

We lezen volgens de Driejarige Tora Cyclus:

• Mozes: Exodus 19:6-20:26
• Psalm: 56
• Koning: 1 Samuël 23:3-13
• Profeet: Ezechiël 1
• Evangelie: Mattheüs 3:1-12
• Apostel: Romeinen 8:18-39

Apart gezet door Gods Woord

Hoe doet God dat dan? Hoe maakt hij van Israël zo een bijzonder volk? Dat doet Hij door het uitspreken van de Tien Woorden. Woorden die geen wet zijn, geen ideaal of louter een verlangen, maar een profetie! Eens zal Israël géén afgod dienen, God kénnen zoals Hij is en geen leugen meer op de lippen nemen. Dan is het volk, zoals het eerste Woord zegt, bevrijd en apart gezet van Egypte (de wereld).  Israël krijgt deze Woorden dus niet als een wet opgelegd om straf te krijgen bij overtreding daarvan. Deze Woorden zijn scheppingswoorden, God schept Israël als het volk van Zijn liefde. Daardoor kun je de Woorden ook voor nu lezen, wees Israël!

Dat is eigenlijk precies wat Paulus doet in Romeinen 8. Gods glorie zal in Israël geopenbaard worden, de schepping smacht naar die dag. Dan zal er een ‘bevrijding’ plaatsvinden die de uittocht doet verbleken (vs. 21, vergelijk met Ex. 20:2). Vervolgens zegt Paulus dat we óók nu al apart gezet zijn als eerstelingen van de Geest (vs. 23), net zoals Israël is apart gezet bij de Sinaï. Maar dat is nog niet de eindversie van Gods doel (vs. 24-25). Toch ziet Paulus ons als mensen die ‘naar Zijn doel geroepen zijn’, ‘voorbestemd’ en ‘uitverkoren’ (vs. 28, 30, 33). Precies dus wat Israël overkomt bij de Sinaï, waar ze in verbond met God treden, een apart gezet volk voor Hem.

 

Gemeente van God zijn

Maar dat betekent niet dat je gelijk een volmaakte gemeenschap bent. In 1 Samuël 23 lezen we over hoe de praktijk eruit ziet. God bevrijdt Zijn volk zoals Hij Kehila bevrijdde van de Filistijnen door David (vs. 5). Zo is ook Israël bij de Sinaï bevrijd, net als de doelgroep van Paulus. Ze zijn vrij en hebben de hoop op een zuivere toekomst met God, apart gezet om te heersen met Hem. Zo mag ook Kehila gaan heersen met David, als ze hem maar de ruimte geven om koning te zijn. Kehila betékent ‘gemeente’, en staat hier dus symbool voor heel de gemeenschap waarover David koning zal zijn. Maar wordt David wel herkent als de gezalfde van JHWH?

Helaas wijst de werkelijkheid uit dat de bevrijding niet uitloopt op een volmaakte samenleving met God. In alle gevallen die we tegenkomen in de lezingen, is het hetzelfde. Als David aan God vraagt of de inwoners van Kehila hem zullen verraden, windt God er geen doekjes om. De gemeente herkent zijn heer niet. Zo is het ook bij Israël in de Tora, als ze even later de naam JHWH aan een gouden kalf geven. Zo is het ook bij de gemeente uit de heidenen die Paulus stichtte, zij hebben Jesjoea, de Joodse rabbi en koning verworpen door de Tora af te schaffen.

Wat leren we over de context van deze verwerping in 1 Samuël 23? Had David anders moeten handelen? Of Kehila? Waarom straft God Kehila niet?

 

Facebook
Facebook
LinkedIn
Google+
http://www.keesbloed.nl/exodus/apart-gezet-als-priesters-en-koningen/
Alle updates in je mailbox?

1 reactie

  1. b.bloed
    ·

    Misschien werd David wel herkend, maar de doodsangst van Kehila bracht hen tot verkeerde daden, wat wel begrijpelijk is want had Saul niet ook het hele priestergeslacht uitgeroeid?
    Gelukkig straft God hier niet, omdat het uit angst was, denk ik, maar wie rekent Hem na, Hij is ondoorgrondelijk!
    Prachtige linken tussen de gedeelten!

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *