Doodgaan is een deur naar het nieuwe leven

Voor 30 juli lezen we Chaje Sarah, ‘Leven van Sarah’ (dat is parasja nr. 21 van ons bijbelleesrooster). Sarah sterft deze week. We lezen in de Psalm: “De banden van de dood zijn om mij heen, stromen van verderf jagen mij angst aan. De gevangenis van het graf omringt mij, de val van de dood bedreigt mij.” Dat is best wel eerlijk! Blijkbaar is het nodig om het uit te schreeuwen naar God als je doodgaat (vs.7). Alleen dan kan Hij je horen. Doodgaan kan (ook voor gelovigen) een intense strijd zijn van angst en onwil. Maar wat gebeurt daar dan mee, als God je hoort?

doodgaan is een deur
Als je sterft is dat niet het einde

We lezen:

• Mozes: Genesis 23
• Psalm: Psalm 18
• Koning: 1 Kronieken 16
• Profeet: Jeremia 32:1-15
• Evangelie: Markus 6:14-29
• Apostel: Romeinen 7:25-8:17

Het verbindende thema is: Opstanding uit de dood zal uiteindelijk plaatsvinden, daarom is de dood een deur.

Doodgaan is de deur naar het nieuwe

De titel van deze week is ‘leven van Sarah’. Hoe is dat nu mogelijk? Ze sterft toch deze week? En waarom doet Abraham zoveel moeite om land te kopen om haar te begraven? Waarom geen land voor voedselteelt bijvoorbeeld, maar wel een begraafplaats?

Het hele koopcontract waar het over gaat in Genesis, is gehuld in een doodsstemming. Het doodgaan van Sarah is blijkbaar zo uniek dat de Tora in de rouw lijkt te gaan. Het is voor het eerst dat er zo speciaal aandacht aan wordt gegeven. Tot nog toe werd de dood slechts vermeld in de Tora, maar nu staat de Bijbel er echt bij stil.

Zelfs de namen die genoemd worden gaan erover: Efron, de naam van de vorige eigenaar van de begraafplaats, betekent ‘stoffelijk’. De grot zelf waarin Sarah begraven wordt, heet Machpela wat ‘opvouwen’ betekent. Sarah’s leven wordt opgevouwen in het stoffelijk overschot van haar bestaan, om opgeborgen te worden totdat een nieuwe tijd aanbreekt.

Dit stukje land, dat Abraham koopt na het doodgaan van Sarah, is het eerste land, dat echt van hem is. Is dat niet vreemd? Het land was toch aan hem beloofd? Waarom komt het zó in zijn bezit? Het is net zo raar als die profeet die land koopt, terwijl de vijanden het land innemen (Jer. 32).
Ik had gedacht dat het land aan Israël gegeven zou worden om er te léven. Maar het lijkt wel alsof het land alleen maar in het doodgaan het bezit wordt van Israël! Wat betekent dat eigenlijk?

Al deze vragen leiden naar meer dan één antwoord. Ja, Sarah zal opstaan, ze zal léven, in het beloofde land! Maar wanneer dan? En waarom? En wat zegt dat over het leven dat we nu leven?

 

Facebook
Facebook
LinkedIn
Google+
http://www.keesbloed.nl/genesis/doodgaan-deur-naar-leven/
Alle updates in je mailbox?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *