Moe om te geloven? Blijf uitzien naar de dag

Van 10-16 september lezen we Lea, ‘Vermoeid’. Dat is aflevering nr. 28 van ons driejarig bijbelleesrooster.
De ballingschap in de lezingen van deze week, is niet meer leuk. Het duurt zo lang, we gaan aan alles twijfelen. We worden te moe om te geloven, niemand weet nog wat het geloof precies is.  We zijn al een paar weken met dit thema bezig (zie hier en hier), en weten dat het onderdeel is van een cyclus. Het is de nacht die ons in ballingschap parten speelt. Maar de nacht is in de Bijbel een onderdeel van de dag en heeft niet het laatste woord.

Moe om te geloven? Zet hem op!We lezen:

• Mozes: Genesis 29:31-30:21
• Psalm: Psalm 24
• Koning: 2 Samuël 17:15-18:3
• Profeet: Ezechiël 36:1-24
• Evangelie: Johannes 13:1-30
• Apostel: Handelingen 13:47-14:18

Het verbindende thema is: Reinheid en zuiverheid hebben de kracht om je gebed bij God te brengen, zelfs als je Hem niet ziet of ervaart.

Moe om te geloven, de zinloosheid van alles

In de psalm probeert David het grote geheel te zien. Hij ziet de aarde in het heelal zweven, met alle zeeën en continenten. Op afstand blijft alles hetzelfde, het staat vast, al eeuwen lang.
Als we met David meegaan om vanaf de maan naar de aarde te kijken, kunnen we ook daar moe zijn. Teleurgesteld en vol wrevel, want wat geeft de aarde ons nu?

“Waar is God? Al die mensen en toestanden kunnen mij gestolen worden en wat blijft er dan over? Een krater op de maan?”

Dat gevoel krijg je bij het lezen van Genesis, zo herkenbaar, zo zinloos.

God is op een berg te vinden volgens David. Maar wie kan er komen? Het is een onbeklimbaar ding waar alleen goed getrainde mensen weg mee weten. De afstand naar Gods heilige Woning is voor ons gewoon niet te overbruggen, niet te overzien. Voor hoe lang? Wel, het blijft voorlopig zo en we worden teruggeworpen op onszelf. De Bijbel is eerlijk! Niet alleen Jakob en David (2 Sam. 18:2, 4), ook Paulus wordt uitgedaagd doordat zijn boodschap continue wordt bestreden. En wie wél luisteren, begrijpen het niet en maken van hem en Barnabas goden.

Het geheim om moedig door te gaan

Net als David in de Psalm kijkt Paulus naar het grote geheel van de schepping (vs. 15). Door je aandacht even van alle toestanden af te halen, kun je stilstaan bij God. Waar is God in het geheel? Niet dat je Hem altijd ziet, of dat je daardoor gered wordt… Paulus wordt in vers 19 gestenigd nota bene. Het punt is dat je de strijd niet opgeeft! Dat je, net als Jezus deed, dan maar het nodige werk gaat doen: voeten wassen. In onze tijd zou Hij waarschijnlijk de vaat gaan afwassen en opruimen.

Zo is Jakob ook, hij doet wat nodig is, en werkt voor Laban, zonder te vluchten, zonder ambitie. Hij moet de tijd nu eenmaal volzitten. Dat klinkt niet erg ‘verheven’ of ‘geestelijk’, ik weet het. Petrus snapte het ook al niet (Joh. 13:6-7). Maar blijf strijden, en laat je leven een puur en zuiver gebed zijn (Ps. 24:4). Want ook al voel je het niet, je gebeden stijgen op, en worden gehoord (Gen. 29:31-35, Ps. 24:5). Kun jij daar ook van getuigen?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *