Zoveel chaos te verzoenen

Deze maand is het honderd jaar geleden dat er een akkoord werd bereikt over het Midden-Oosten. Jacob Hoekman schreef erover in zijn artikel Een lijn in de woestijn (De Week, 21 mei). De gevolgen waren desastreus. Zelfs de chaos van ISIS lijkt er het gevolg van te zijn. Is het Westen hier soms schuldig aan?

Honderd jaar geleden ‘het jaar onzes heeren’ 1916. Londen wordt geterroriseerd door Duitse bommen. Eerst door zeppelins, vanaf november door strategische bommenwerpers. Frankrijk en Brittanië zijn op dit moment de grootmachten die de wereld beheersen. Hun koloniën zijn het zekere fundament van hun overdadige welvaart. Dat zij de oorlog zullen winnen, staat als een paal boven water. In het geheim wordt hard gewerkt aan plannen voor een nog betere toekomst. Plannen om stevig in het zadel te blijven zitten, zonder de macht over de wereld te verliezen. Want wie wil deze welvaart nu niet? Het best zou dit bereikt worden zonder geweld tegen elkaar te gebruiken, want er is een gezicht te redden: het Westerse gezicht ‘dat dankzij de heere de wereld regeert’.

Bedenkers van het chaos-akkoord

In het diepste geheim werden daarom onderhandelingen georganiseerd. De heren Sykes en Picot (zie afbeelding) waren de diplomaten die werden belast met de missie: het Midden Oosten verdelen. Koerden, Assyriërs of Arabieren, niemand van de lokale volken was uitgenodigd. Hun stemmen telden niet. Alleen de Westerse belangen lagen op tafel, zoals altijd. Slavernij mocht officieel niet meer, maar daar was wat op gevonden. Niet-westerse volken waren ‘vierde klas’. Nog minder waard dan het gepeupel in de Londense en Parijse buitenwijken…

In het stoffige licht van hypermoderne gloei-peertjes, steekt Sykes zijn liniaal in de lucht. “Lets draw a line from Akko in north-Israël to Kirkuk past the Tigris. Everything up this line is yours.”
Picot protesteert: “Non, Israël est la nôtre!” Israël is van óns!
Na veel geruzie wordt in mei een akkoord bereikt waarbij Israël dan maar aan beiden werd toebedeeld in een zogenaamd internationaal bestuur. Zonder een echte stem van ‘vierde klas’ naties natuurlijk. Wellicht kan een volkenverband dat verbergen? Zoiets wordt drie jaar later opgericht. De suggestie van het mee mogen denken in verband, verspreidt de verantwoordelijkheid, zodat men het zelf niet hoeft dragen.

Sindsdien dwingt het Westen de opgelegde statuten in het Midden-Oosten met geweld af. Zo kan de regio de bloeiende welvaart van het Westen blijven steunen. Na de Irak-oorlog (2003-2011) wordt dat anders. Na honderd jaar chaos moet het Midden-Oosten het van ons nu zélf maar oplossen. Israël voorop: ‘Boycotten die Joden!’ Wat een makkelijke zondebok toch weer. Het geheime akkoord van honderd jaar geleden moet maar in de doofpot.

Na honderd jaar chaos moet het Midden-Oosten het van ons nu zélf maar oplossen.

De chaos van nu is volgens vele analisten wel degelijk de schuld van het Westen. Het is de onbetaalde rekening van het koloniale tijdperk, die ook in de 21ste eeuw onder de oppervlakte blijft zeuren. We hebben dan wel de slavernij en kolonisatie herroepen, de slachtoffers laten we nog steeds aan hun lot over. Want onze economie is nog steeds van héél de wereld afhankelijk en onevenredig en dus onrechtvaardig. Gelukkig groeit het besef dat het anders moet. Wat kunnen we doen om ons met de volken in het Midden Oosten te verzoenen?

 

Facebook
Facebook
LinkedIn
Google+
http://www.keesbloed.nl/opinie/zoveel-chaos-te-verzoenen/
Alle updates in je mailbox?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *